Toen jippie, onze Jack Russel Terriër, nog maar een puppie was heb ik haar geschilderd. Toen Kai bij ons kwam wonen had ik geen tijd om hem vast te leggen op het doek. We kozen toen een makkelijk weg namelijk een foto op doek. Zie hieronder. Wat een droppie. We zijn nu ruim elf jaar verder en gaat het uiteindelijk toch gebeuren. Geheel anders omdat de tijd nu ook heel anders is. 

Zeg maar nee, dan heb je er twee. 

Nu Kai alleen, straks samen met mij. Of het lukt moet nog blijken. Zo blijft het spannend.

Het is wel een heel karwei maar superleuk om te doen.

En zo is Kai klaar, ik ben er blij mee.